Voor het eerst onthult de presentatrice alles wat haar in het leven is overkomen, en daarbij neemt ze geen blad voor de mond.
Exclusief in Story elke week de hoogtepunten uit het boek Tineke!
Ijscoman
‘Ik was tien of elf, toen ik ontdekte dat een aantal kinderen bij ons in de buurt altijd met een ijsje liepen. Elke dag stopte het Ermi-ijskarrretje met dat rinkelbelletje bij ons in de straat. En dan waren er kinderen, altijd dezelfde, die een gratis ijsje kregen. Ik dacht: hallo, hoe komen jullie aan gratis ijs? En toen, alsof hij mijn gedachten had gelezen, zei een van die jongens, een knaap van een jaar of veertien: Die ijsboer is onze buurman. Kom maar een keer mee naar zijn huis, dat vindt hij misschien wel leuk. Vervolgens fluisterde die jongen de ijscoman iets in het oor en die laatste knikte van ja.’
Broek op de knieën
‘En dus liep ik er de volgende dag met die jongen naartoe, het huis van de ijsboer, aan het einde van onze laan. We gingen naar binnen en daar zaten een paar kinderen, in de keuken, ook onze buurjongen met zijn broertje. Even later werd ik binnengeroepen bij de ijsboer, hij zat daar in de woonkamer, zijn broek hing op zijn knieën. Hij gebaarde naar me, nam mij op schoot, betastte en kuste mij, ook daar beneden. Dus ik dacht: oh God, wat gebeurt hier?! En toen begon hij zichzelf, wat ik nu weet, af te rukken. Zelf hoefde ik niets te doen, ik zat er gewoon een beetje voor Jan Lul bij. Hij kwam ook klaar, ik vond dat allemaal vies en raar. Maar ja, ik kreeg even daarna wel een ijsje. Ik wist dat ergens iets niet klopte, dat het niet goed was en eigenlijk vond ik het ook heel eng. Maar goed, ik had ijs, net als die andere kinderen in die keuken. En op een gegeven ogenblik gingen we allemaal weer naar buiten. Ik naar huis, verder niks aan de hand. Ik kreeg er ook geen nare dromen van of zo, alleen een raar gevoel, dat bleef wel bij me hangen.’
Politieverhoor
‘Twee dagen later zat ik in de klas, het was de vijfde van de lagere school, en opeens stapte de directeur ons lokaal binnen: Tineke de Nooij, kom jij eens even met mij mee... En daar stond een politieman, ik moest met hem mee. Op het Hilversumse politiebureau werd ik verhoord door een rechercheur: Wij willen precies van jou horen wat hij met jou heeft gedaan, want we weten via de buren wat er is gebeurd... Nou, ik biechtte op wat de ijsboer, want over hem ging het natuurlijk, allemaal had gedaan. Buiten het verhoorkamertje stond mama mij op te wachten. Ik schaamde me kapot, voelde me verschrikkelijk. Vooral toen ik ook papa in de deuropening van het politiebureau zag staan, zo uit zijn werk, zijn overall nog aan, volslagen overstuur.’
Geen woord over gerept thuis
‘Het ergste van alles was dat er niet tegen mij werd gepraat, mijn ouders waren vooral met elkaar bezig. Ook op de terugweg naar huis. Geen woord naar mij toe. Ik zat bij mama achter op de fiets. Papa fietste naast haar, woedend, in staat die ijsboer ter plekke te vermoorden, denk ik achteraf. Hij was echt van plan naar het eind van de laan te rijden, waar die man woonde, om hem dood te slaan. Mama had al fietsend haar arm om papa heen geslagen en praatte op hem in, arme papa was volslagen ontredderd. Maar we kwamen thuis en.., dat vond ik het meest verschrikkelijk, er is met mij nooit meer, met geen woord, over gerept!’
Niet alleen Tineke kreeg met misbruik te maken. Later bleek dat ook haar destijds vijfjarige dochter Tuffie slachtoffer was geworden.
Lees het hele verhaal in Story. Editie 17 ligt nu in de winkel of lees het hele artikel via Lezerij.nl
Volgende week: Zó verloor Tineke de Nooij miljoenen
