Astrid Holleeder vertelt openhartig in gesprek met VROUW over de moeilijke periode met haar dochter Miljuschka Witzenhausen.
Een tijd waarin ze elkaar zelfs dreigden kwijt te raken.
Leven in angst zet relatie onder spanning
De oorzaak ligt in de voortdurende dreiging waarmee Astrid en haar familie moeten leven. Sinds haar verklaringen over haar broer Willem Holleeder, die volgens haar uit zou zijn op wraak, staat hun leven in het teken van veiligheid. Die situatie maakte Astrid extreem waakzaam. ‘Toen het dreigingsniveau toenam, werd ik een overbezorgde moeder. Ik ging haar bijvoorbeeld in mijn gepantserde wagen volgen om er zeker van te zijn dat haar niks overkwam. Als ze haar auto geparkeerd had, controleerde ik of er geen tracker of bom onder geplaatst was.’
Moederlijke zorg botst met behoefte aan vrijheid
Waar Astrid handelde vanuit bescherming, voelde dat voor Miljuschka juist verstikkend. Zij wilde haar leven zo normaal mogelijk blijven leiden, ondanks de omstandigheden. ‘Want ik bracht mezelf daarmee ook in gevaar en dat wilde ze niet op haar geweten hebben’, legt Astrid uit. ‘Het herinnerde haar continu aan de situatie, terwijl zij ook gewoon haar leven wilde leven. Ik nam verantwoordelijkheid voor haar leven en zij zei elke keer: ‘Ik kan die verantwoordelijkheid zelf aan, mam. Ik ben volwassen. Ik kan prima voor mezelf zorgen.’’
Langzaam uit elkaar gegroeid
Achteraf ziet Astrid in dat haar aanpak niet altijd de juiste was. ‘Ik behandelde haar als een kind, terwijl ze bijna veertig was.’ Wat volgde, was geen plotselinge breuk, maar een geleidelijk proces waarin afstand ontstond. ‘Dingen blijven vervolgens onuitgesproken, je gaat langs elkaar en de pijn heen leven. Er was alleen maar spanning.’ Inmiddels proberen moeder en dochter de draad weer op te pakken, stap voor stap en met meer begrip voor elkaar.
